1
I, IV, V, I. Dit is een van de meest voorkomende akkoordprogressies vanwege zijn eenvoud. Ze is gebaseerd op de perfecte cadens: de akkoorden I, IV en V – respectievelijk de tonika, de subdominant en de dominant – zijn de sterkste akkoorden.
I
IV
V
I
G
C
D
G
2
I, V, vi, IV. Populair in diverse muziekstijlen: het contrast tussen tegenovergestelde akkoorden (het V-akkoord is het tegendeel van I, en IV is het tegendeel van vi) is wat deze progressie zo krachtig maakt. In dit geval brengt het mineur vi-akkoord emotionele complexiteit en diepgang.
I
V
vi
IV
G
D
Em
C
3
I, vi, ii, V. Deze progressie is in de meeste stijlen te vinden, maar is vooral gebruikelijk in jazz en R&B. Ze vormt ook de basis van de turnaround in de blues.
I
vi
ii
V
G
Em
Am
D
4
vi, IV, I, V. Dit is een veelgebruikte variatie op de I-V-vi-IV-akkoordprogressie.
vi
IV
I
V
Em
C
G
D
5
I, vi, IV, V. Het is een variatie op de I-vi-ii-V-akkoordprogressie, die slechts op één akkoord verschilt: het ii-akkoord is vervangen door IV, een vrolijker majeurakkoord.
I
vi
IV
V
G
Em
C
D